Men yo'q shahar

Qisqacha

Mangaka hayoti oson emas. Qiyin va mashaqqatli mehnat kamdan-kam hollarda munosib mukofotlanadi. Ruh va axloqiy xabar bilan yaratilgan asarlar har doim ham o'quvchilar qalbiga yetib boravermaydi. Bir kun kelib, o'zingizni bo'sh va zerikarli, undan ortig'iga qodir bo'lmagan inson ekanligingizni tushunish — mangaka uchun hayotdagi eng katta qo'rquvdir. Satoru Fujinuma ham muallif. Yigirma sakkiz yoshida u tinimsiz mehnat qiladi va belgilangan maqsadga intiladi. Biroq, hamma mualliflar ham iste'dodli emas va ularning barchasi o'zini asarlarida ifoda eta oladi. "Bosh qahramon qanday bo'lishi kerak?", "U menga yetarlicha o'xshashi kerakmi?", "Unga nima yetishmayapti?", "Menga nima yetishmayapti?" Satoru har kuni o'ziga shunday savollar beradi va ko'pchilik kabi, bir kun kelib o'zini bo'sh va zerikarli ko'rishdan qo'rqadi. Ammo bo'sh va zerikarli odamlar o'z atrofidagi mayda-chuyda narsalarni shunchalik mohirona payqay oladimi? Ulardan foydalanib, cheksiz fidokorlik bilan odamlarga yordam bera oladimi? Satoru buni uddalay oladi. Ammo o'zida, uni oddiy emasligini ko'rsatadigan narsani tan olishni istamaydi. Xuddi shu kabi, uning iste'dodini g'ayritabiiy deb atashni ham. Axir, mohiyatida, bu xafagarchilikka to'la mangaka nafaqat mayda-chuyda narsalarni payqash imkoniyatiga ega. U, beixtiyor bo'lsa-da, vaqtni orqaga "o'tkazish" qobiliyatiga ega, bu esa oddiy narsa deb atash mumkin emas. Ammo bu kuch unga nima uchun berilgan? Balki, o'tmishdagi xatolarni tuzatish uchunmi? Axir, qachonlardir, Satoruning do'stlari va tanishlari xavf ostida bo'lganida, u bola bo'lganida ularga yordam bera olmagan. Bu hali ham uning yelkasida og'ir yuk bo'lib turibdi. Va endi, o'tmishdan yashiringan tahdid yana o'z tishlarini ko'rsatganida, Satoruning qobiliyati juda murakkab tarzda namoyon bo'ldi, ammo shu bilan birga, bir paytlar sodir bo'lgan fojianing oldini olish imkoniyatini taqdim etdi.